hotspot • benji's, amsterdam

Ik geloof dat het November vorig jaar was dat Benji’s zijn deuren opende. Deze groene oase aan de Wibautstraat heeft sindsdien bovenaan mijn lijstje van ‘koffie spots die ik écht nog moet bezoeken’ gestaan en vorige week stapte ik eindelijk over de drempel. Het was de warmste dag in tijden, Chantal en ik waren de klamme ondergrondse tunnels van de metro zojuist ontsnapt en snakten naar een drankje en iets te eten.

---

hotspot • cottoncake

• 

"COTTONCAKE is our dream come true. A dream that arose from a passion for travelling and discovering. For cappuccinos with perfect froth. For products you just feel are made with love and devotion. For interior. For the softest fabrics and tiniest details. For the hidden vintage boutiques in the small alleys of Paris, the coffee culture in Melbourne, the antique, metal tiles in the old metro stations of London, and the raw beauty of New York."  

---

hotspot • de huiskamer van rembrandt, amsterdam

Het is inmiddels alweer een poosje geleden dat Chantal en ik samen door Amsterdam slenterden. De zon scheen die dag, dat weet ik nog heel goed. We telden de huisnummers af. Nog vijftig huizen, veertig, dertig. Aan onze rechterhand lag het Rembrandtpark, bomen strekten hun takken als beschermende armen over onze hoofden, zonnestralen drongen door het bladerdak en schilderden gouden lichtvlekjes voor onze voeten. De wind deed blaadjes naar beneden dansen, de straat was groen omlijst. Ik hief mijn armen op en riep lachend uit hoe zeer ik de zon aanbad. ‘Ga nooit meer weg,’ smeekten Chantal en ik, terwijl we met onze samengeknepen ogen en besproette neusjes in de lucht de gevels van de statige stadshuizen bestudeerden. ‘Hier zou ik zo wonen,’ verzuchtte ik me. Niet lang daarna vonden we nummer 5 van de Orteliuskade en stapten we over de drempel van wat mijn nieuwe favoriete plekje in Amsterdam zou worden.

---

15 things to do in london

Na acht uur ononderbroken slaap werd ik woensdag, 15 juni om zeven uur 's ochtends wakker. Ik knipperde langzaam en gluurde tussen mijn wimpers door, vaststellend dat ik niet droomde en nog steeds in Engeland was. Mijn bed lag comfortabel, maar het vooruitzicht van de nieuwe dag deed me overeind vliegen. Op mijn knieën zocht ik mijn kleren voor de dag bij elkaar en ruimde ik mijn tas vast in. Hoe de rest van de dag precies is verlopen vertel ik in mijn artikeltje van morgen, dat ik bizar veel gedaan heb kan ik je wel alvast vertellen. Samen met Kristien en Londense Mae trok ik door de stad - van oost naar west en weer terug, ontdekte ik de tofste (vegan) cafétjes van de stad, at ik (vegan) green tea froyo en huppelde ik door de straten van Shoreditch. De volgende keer dat je in Londen bent hoef je je in ieder geval niet te vervelen, want ik heb de leukste, hipste, mooiste, lekkerste, fijnste locaties en café's voor je op een rijtje gezet. En het zijn er veel. Heul veel. 

Oh: verwacht geen Nando's, Costa of Pret a Manger in dit lijstje. We hadden het geluk dat we een insider (Mae) hadden om ons mee op pad te nemen en zijn dus langs de meest originele tentjes en cafétjes geweest. Hoera!

---

hotspot • elle aime (+ bloggermeeting)

Afgelopen zaterdag stapte ik in de verkeerde trein. Daarna in een andere en moest ik drie keer overstappen. Ik haalde mijn schouders op en toverde een koptelefoon uit mijn linnen tas. 'Ik heb de tijd.' Maakte ik mezelf wijs. Het ritmisch schommelen van de trein en de zilveren stem van Béatrice Martin stelden me op mijn gemak. Ik leunde mijn hoofd tegen het koele raam en staarde naar buiten, waar de wereld aan me voorbij vloog. 

Op Rotterdam Centraal tastten mijn ogen zoekend de enorme ruimte af. Ze gleden langs de hoge muren van het station en de mensen die zich gehaast een weg baanden door de chaos van de vroege middag. In gedachten verzonken observeerde ik gefascineerd de vele voorbijgangers. Voor me liep een sierlijk figuur met een parmante tred en opgestoken hand een jongeman, vermoedelijk haar vriend, heupwiegend tegemoet. Ze droeg een zwierige rok die rond haar enkels danste en met haar opgestoken haren had ze het voorkomen van een Griekse godin. De vingers van de jongen die ze tegemoet liep klemden zich rond een bos witte tulpen. Hij schuifelde enigszins zenuwachtig met zijn voeten en hoewel zijn gezichtsuitdrukking neutraal leek, verraadden de lichtjes in zijn ogen zijn blijdschap. Ik ving zijn blik terwijl hij haar eindelijk omhelsde en glimlachte, hij kneep zijn ogen even dicht, als een kat die stilzwijgend zijn genegenheid laat blijken. Ik voelde mijn wangen rood worden en bestudeerde schuchter de tegels onder mijn voeten. 

Enkele momenten later herinnerde ik me de tram waar ik naar op zoek was en haastte ik me naar de halte. Het voertuig reed voor mijn neus weg en ik voelde hoe het vrolijk borrelende gevoel in mijn borstkas plaats maakte voor een ontmoedigde teleurstelling. Paniekerig zocht ik naar een alternatief en enigszins verward stapte ik in een verkeerde bus. Shit. Een half uur later pas stond ik eindelijk - enigszins van streek, dat wel - voor de deur van Elle Aime. Lisa, Saske en Silvana hadden een middag vol vrolijke activiteiten en heerlijke hapjes gepland. Ik haalde diep adem en stapte met een vertwijfelde blik de winkel binnen. Enkele seconden later glimlachte ik weer van oor tot oor.

---

hotspot • koffie ende koeck (vegan)

Soms is door de regen fietsen zo verschrikkelijk nog niet. Dan luister ik naar hele harde muziek en zing ik zo mogelijk nog harder mee. Dan worstel ik tegen de wind in en geniet ik van iedere slag die mijn trappers maken. Deze keer was door de regen fietsen wel verschrikkelijk. Ik was te laat (the usual) en in de laatste tien minuten van mijn gevecht met de wind besloot de hemel open te scheuren en een soort waterval over me uit te storten. Great. Mijn brillenglazen veranderden binnen no-time in een soort beslagen voorruit - zonder ruitenwissers en dus reed ik half blind door het centrum van Amsterdam. Totáál niet gevaarlijk ofzo hoor. Neuh. Eenmaal op de Haarlemmerweg hoefde ik alleen nog maar rechtdoor - geen echte opgave zou je zeggen. Voor mij dus wel. Ik ontweek de oude-man-op-veel-te-snelle-scootmobiel op een haar na en reed bijna tegen paaltje aan, maar overleefde de tocht. Ik zette mijn fiets vast, en haalde - eindelijk - diep adem. Met een hoofd waar zelfs een rijpe tomaat u tegen zou zeggen stapte ik Koffie ende Koeck binnen, waar Pam al zat te wachten (oja, shit, ik was te laat, da's waar ook) en ontdeed me van mijn beslagen voorruitjes. 'Sorry, sorry, sorry,' Geen regen, maar een waterval van excuses werd nu over Pam uitgestort. 'Regen, wind, fietssleutels kwijt, last-minute chaos, Laura, die dingen.' Ik zuchtte. Pam glimlachte. 'Niet erg, het is hier heerlijk. Absoluut geen straf om even te moeten wachten.' Ik keek om me heen en liet me in mijn stoel zakken. 'Ja, fijn is 't hier wel. Ik ben ook dol op Koffie ende Koeck.'

---

hotspot berlijn • arleo:

Die vijf dagen die ik in Berlijn doorbracht heb ik vooral geleefd op havermout met rozijnen (waarvoor ik iedere ochtend zo'n twintig trappen op en af heb moeten lopen omdat de keuken in een ander gebouw van het hostel zat) en droge pasta (zelfde verhaal). Één dag voor mijn vertrek besloot ik echter mijn arme-student-principes opzij te zetten en ál mijn maaltijden in fancy hotspots te nuttigen. Ik huppelde door de stad met mijn camera en notitieboekje en at bij vier verschillende koffiezaakjes allerlei lekkernijen terwijl ik óveral foto's van maakte (DAT WAS ZO ONGEMAKKELIJK). Ik begon bij Arleo, een fijn zaakje in Charlottenburg waar je terecht kunt voor (supergezonde) vegetarische en veganistische gerechtjes. En oh boy, wat heb ík lekker ontbeten.

---

koffie, taart en vintage met chantal

• 

"Met de zon boven ons en de frisse lentebries die zachtjes langs onze wangen streek wandelden Chantal en ik over de Markt. De kraampjes werden al opgebroken en we manoeuvreerden al zigzaggend tussen de busjes en kratten door. Omringd door exotische tinten en geuren van geroosterde lekkernijen kletsten we over de rust die in de stad heerste. Zelfs daar, op de altijd drukbezochte markt, hing een ontspannen sfeer. Als een deken, ons comfortabel instoppend. "Het lijkt soms alsof de lucht die ik hier adem meer zuurstof bevat. Alsof het eten hier beter smaakt. Het water helderder is en de wijn roder. Mijn hoofd is hier leger. Ik heb hier meer ruimte om te bestaan." Dacht ik terwijl ik daar liep, met Chantal aan mijn zij. Ze lachte, ik ook. We huppelden door de steegjes, dronken koffie en aten taart. We ademden de zuurstof die hier in overvloede rond leek te zweven en mijn hoofd bleef leeg. De rust bleef."

---

hotspot • toki

•

"Toki is the word for your local hangout. Serving your products from around the world, simply and with a smile."

Het kost me zo'n 25 minuten (fietsend) om de Binnen Dommersstraat te bereiken. Dat is niet heel ver, maar om de hoek is het ook niet. Was dat wél het geval geweest, dan zou ik iedere dag bij Toki te vinden zijn. Al sinds de eerste keer dat ik hier over de drempel stapte weet ik 100% zeker dat dit mijn place to be is. Of nouja. Mijn as often as possible place to be - door de afstand dan. Het interieur van Toki is minimalistisch, maar smaakvol en warm, de (Bonanza) koffie smaakt naar meer en op Toki's bananenbrood vind je een subtiel laagje glitters. Glitters? Ja, glitters. Als een koffiezaak glitters op haar bananenbrood serveert dan weet je dat je goed zit. Vind ik ten minste.

---

outfit & hotspot • fontana delle tartarughe (rome)

Door Rome lopen lijkt een beetje op een wandeling door een pastelkleurig sprookjesdorp. Of dat is in ieder geval hoe ik het heb ervaren - als een zachtgeel, perzikoranje en zalmroze paradijsje (en dat terwijl ik helemaal niet zo'n fan ben van geel, roze en oranje). Zelfs de meest regenachtige dagen waren zo somber nog niet met al die vrolijke kleurtjes op de muren die  je in werkelijk ieder steegje omringen. (Mocht je dus last hebben van winterdepressie o.i.d. dan zou ik je absoluut aanraden de koudere maanden in de stad van pizza en wijn te spenderen. Dat zou zomaar de oplossing kunnen zijn.) Nóg een leuk voordeel van al die egaal gekalkte muren is dat ze per-fect als achtergrond voor allerlei soorten foto's kunnen dienen. En daar heb ik natuurlijk uitgebreid gebruik van gemaakt in Rome.

---

een fijne (regenachtige) middag in rotterdam

Voorzichtig streel ik met mijn vingertoppen langs de ruggen van de enorme hoeveelheid antieke boeken en encyclopedieën in de kast die voor mijn neus de hoogte in torent. Ik sta midden in een klein winkeltje dat de benedenverdieping van een schattig Rotterdams rijtjeshuis in beslag neemt. Vol bewondering glijden mijn ogen langs de titels van de boeken. Ik besef me plots wat een schat aan informatie en geschiedenis zich in dit kleine kamertje bevindt. Mijn vingers stuiten op een klein boekje met een beeldschone cover. Ik wip het voorzichtig tussen de andere boeken uit en bedenk me dat het boekje minstens honderd jaar oud zou moeten zijn. Wanneer ik de kaft opensla en zie dat ik een atlasje vasthoud ontglipt een verwonderd geluidje mijn keel. Na een aantal regels te hebben gelezen ontdek ik dat de atlas - gevuld met adembenemend mooie kaartjes en overzichten - al ruim anderhalve eeuw oud is. De historische waarde van het boekje blijkt wanneer ik de prijs bekijk: 35 euro. Dat vind ik te duur. Teleurgesteld zet ik het boekje terug in de kast en loop naar de andere kant van het winkeltje, waar Fleur met een prachtig prentenboek in haar handen staat. Zij heeft meer geluk: voor vier euro is de verzameling illustraties en handgeschreven teksten voor haar. 

---

EEN MIDDAGJE IN GRONINGEN

'Máááááááám, ik kan niet kiezen!' Een beetje sip kijk ik mijn moeder vragend aan terwijl ik twee opbergdoosjes met marmerprint voor me houd. Het is zondagmiddag - drie uur - en we staan midden in de Søstrene Grene in Groningen. Zaterdagavond bedachten mijn moeder en ik spontaan dat het leuk zou zijn om een keertje een onbekende stad te bezoeken. Onze keus viel op Groningen - en laat het nu net zo zijn dat deze stad al máánden en maanden bovenaan mijn 'must visit'-lijstje staat. Ik was meteen razendenthousiast. Zondagochtend verliep helaas wat moeizaam, waardoor we onze eerste trein misten, maar rond 2 uur stonden we toch echt op het station van Groningen: klaar om de stad te gaan verkennen!

---

HOTSPOT • EXKi (AMSTERDAM)

Tijdens een citytripje naar Brussel begin dit jaar ontdekte ik EXKi: een van origine Belgische restaurant-keten die zich inmiddels heeft weten te verspreiden over de hele wereld. Het was een gevalletje liefde op 't eerste gezicht en dus bracht ik er tijdens mijn weekend in Brussel meerdere middagen door. Eenmaal terug in Amsterdam besloot ik een artikeltje te wijden aan deze (voor mij nog) onbekende hotspot. Een aantal weken later kreeg ik een berichtje van een insider bij EXKi over het nieuwste filiaal dat op Amsterdam Centraal zou openen en dat ik was uitgenodigd voor de opening. Vijf maanden later opende een gloednieuw restaurant inderdaad zijn deuren op het station van mijn thuisstad en (natuurlijk) was ik aanwezig.

---

OP HOTSPOT TOUR MET FLEUR

Een aantal weken terug alweer (time flies jongens en meisjes) reisde allerliefste Fleur af naar onze bruisende hoofdstad om samen met mij onze favoriete hobby uit te oefenen: hotspot-hunting. We hadden van tevoren al een plan uitgestippeld (ik had een kaartje uitgeprint waarop ik alle adresjes had aangegeven - want nee, zélfs ik weet de weg niet feilloos te vinden in Amsterdam #confessionsmetlaura)  en samen crossten we door de stad, dronken we het ene kopje koffie na het andere en bezochten we de tofste hotspots van heel Amsterdam (of nouja, een selectie natuurlijk, we konden ze onmogelijk állemaal langs gaan). 

---

HOTSPOT • COTTONCAKE

• 

"COTTONCAKE is our dream coming true. A dream that arose from a passion for travelling and discovering. For cappuccinos with perfect froth. For edgy, renewing brands. For fine, organic food. For the softest fabrics. For detail. For art. For Paris,  Berlin, Melbourne and New York."

- Aldus de website van COTTONCAKE: mijn nieuwe favoriete hotspot in Amsterdam.

---

---

• cottoncake •

Toen Fleur en ik een poosje terug onze hotspottour door Amsterdam planden, bedacht ik me dat ik veel positiefs had gelezen over COTTONCAKE en leek het me leuk ook hier een bezoekje aan te brengen. COTTONCAKE is een conceptstore middenin Amsterdam, grenzend aan de bruisende Albert Cuyp, waar je naast ongelofelijk heerlijke cappuccino's en biologische gerechtjes ook geweldige interieuritems en prachtige vernieuwende brands kunt vinden. Al snel nadat we over de drempel waren gestapt voelden Fleur en ik ons volledig in ons element, schoten we honderden plaatjes, dronken we onze koffie en genoten we van de heerlijkste lekkernijen.

---

---

Fleur at New York Style Buckwheat-Spelt Waffles met vers fruit (ja dat is een hele mond vol - letterlijk en figuurlijk) en ik ging voor een plakje boekweit-bananenbrood met walnoten. Het gebakje was nog warm en lekker smeuïg en de sojacappuccino die ik erbij bestelde maakte het geheel helemaal af! 

De kleding die in COTTONCAKE verkocht wordt is, net als de rest van de store, lekker minimalistisch, bestaat vooral uit monochrome tinten (hier en daar wat navy blue) en is vooral uniek en van goede kwaliteit. Ook spotte ik een aantal prachtige, subtiele zilveren sieraden. Fijne oorringetjes en kettinkjes met kleine hangertjes: helemaal mijn ding.

De sfeer in COTTONCAKE is heerlijk relaxed en ideaal om lekker te gaan zitten werken of juist even helemaal te ontspannen. Ik ben hier in ieder geval zeker weten héél binnenkort weer terug te vinden!

---

cottoncake

eerste van der helststraat 76-hs

1072nz amsterdam

---

kende jij cottoncake al?

foto's door 

Fleur & Laura

HOTSPOT • BETTY BLUE

Toen ik een poosje terug met Chantal Amsterdam in trok voor een gezellige blogger-middag, hebben we koffie gedronken bij Betty Blue. Chantal was hier al eerder geweest, ik kende het koffietentje slechts van naam. Eenmaal binnen werd ik verliefd op het retro/vintage sfeertje dat er hing, en na een slokje van mijn overheerlijke ijskoffie was ik volledig verkocht. Vervolgens heb ik een shitload aan plaatjes geschoten (na daar eerst toestemming voor te hebben gevraagd natuurlijk), terwijl Chantal nog lekker zat te genieten van haar red velvet cake. 

HOTSPOT: VINNIES

Een paar weken geleden liep ik met een vriendin over de Nieuwezijds Kolk, op zoek naar een fijne plek om een kopje koffie te drinken. We spotten de voorgevel van Vinnies ongeveer tegelijkertijd en wisten het meteen: dáár moesten we naar binnen. Ik werd opslag verliefd op het interieur (er is een wenteltrapje, omg) en ze hebben de lekkerste haverkoekjes evahhh.

HOTSPOT: EXKi

Zonder plan ronddwalen door een enorme stad als Brussel was precies wat ik nodig had na alle hectische schoolweken van de laatste tijd. Het ontdekken van een ongelofelijk leuke hotspot maakte dat heerlijk ontspannen gevoel natuurlijk nog zo'n honderd keer beter. Claudia en ik stonden voor de McDonalds (we hadden honger) toen ik aan de overkant van de weg EXKi spotte. Ik had op dat moment het gevoel dat ik over m'n nek zou gaan als ik nog een hap junkfood zou doorslikken (Claudia + Laura = heel veel eten en heel veel chocolade en heel veel wafels) en dus leek het haast alsof er een soort spotlight uit de hemel de voorgevel van het tentje deed oplichten en toen mijn oog op EXKi's etalage viel klonk er spontaan engelengezang (in mijn hoofd dan).

DILLE & KAMILLE

Dille & Kamille is de meest geweldige winkel die ik ken. Of nouja, één van de (naast Waterstones, Urban Outfitters, HAY en Things I Like Things I Love, hehe). Toen ik er laatst naar binnen liep kon het dus ook haast niet anders dan dat ik met een volle tas weer naar huis zou gaan.

#UTRECHTMEET | BROEI & DE FRIETWINKEL

Bovenstaande muur kun je vinden in Broei: een gloednieuwe en geweldige lunchroom in Utrecht. Dit is mijn derde (en laatste) artikel over de #utrechtmeet van afgelopen zaterdag (lees dit en dit artikel als je er nu even helemaal niets meer van snapt). Nadat we o.a. langs de Yoghurt Barn, the Smoothie Company en Daen's waren geweest was Broei onze volgende bestemming, en ik kan niet ontkennen dat ook deze hotspot een plaatsje in mijn hart heeft veroverd.