january favourites

Het was een lichtgrijze middag - zo één met zilveren randjes om de wolken, maar zonder échte zonneschijn. Koud, maar niet ijzig. Wollig en wittig, zo stil dat het luid is, dat het haast pijn doet. Zo'n middag die ik over het algemeen vul met eenzame conversaties. Met de kat. Of mezelf. Omdat de stilte anders oorverdovend wordt en het voelt alsof het nooit meer anders zal zijn. 

Ik zat en staarde en las een stukje van een gedicht. Ik vond een gedroogde bloem tussen de pagina's van mijn favoriete dichtbundel en glimlachte even naar mijn spiegelbeeld. Het was een gebroken glimlach. De spiegel lachte niet terug. Precies passend voor de lichtgrijze middag. 

Om half vier reikte ik naar mijn camera. Of misschien was het andersom. Dat herinner ik me niet meer. Mijn vingers vonden de camera en de camera vond mijn vingers - het was een handeling van twee kanten. Ik filmde de dingen die mijn gebroken glimlach die dag een beetje hadden gelijmd. Lievelings. Lievelingsoorbellen. Lievelingspen. Lievelingsolie. Lievelingsverf. Lievelingsgedroogdebloem. Allemaal. 

En hoewel ik geen materialist probeer te zijn probeer ik te leren dat het op lichtgrijze dagen oké is om te genieten van nieuwe bungelende oorbellen of een crème die je gezicht laat glanzen als de volle maan. Iets meer dan een jaar geleden schreef ik dit:

november 21, 2016

Een stuk chocoladetaart, een nieuwe broek of een heel fijn boek - dat zijn korte-termijn geluksmomentjes. Ze doen je even heel veel goed, maar kunnen geen basis bieden voor een gelukkig leven. Niet in mijn ogen in ieder geval. Dat maakt echter niet dat ze er niet toe doen! Soms is er niets fijner dan heel erg genieten van die kleine extra's. Het is alleen belangrijk dat je er niet afhankelijk van bent. Op dit moment is dat in mijn geval (helaas) wel een beetje zo. Mijn hoofd is vol chaos en alles wankelt een beetje, kan zomaar in één keer omvallen.

Dat gebeurt soms. En dat is niet erg. Het is menselijk en gaat ook weer over. Soms duurt het heel lang, soms maar een weekje. Voor nu moet ik maar gewoon focussen op de positieve dingen - en dat die nu even materieel zijn, tsja, dat is dan maar zo.

---

over papieren kraanvogels en een lijstje met dingen, fijne dingen

Het vouwen van een papieren kraanvogel is enigszins nauwkeurig, maar verder vrij simpel. Je vouwt en ontvouwt in eerste instantie een vierkant stuk papier zonder echt iets aan de vorm te veranderen. De vouwlijnen die overblijven maken op het eerste gezicht geen groots of indrukwekkend verschil en dus kan het zinloos of vruchteloos lijken om al die moeite te doen. Veel later in het vouwproces maken die allereerste vouwen echter al het verschil in het creëren van de sierlijke en elegante vormen van de kraanvogel. Ik hou van origami. Ik hou van kraanvogels vouwen. Ik hou van de haast meditatieve, ritmische herhaling van handelingen, de precisie, nauwgezetheid van het vouwen. Ik hou van de metafoor die het proces met zich meedraagt. Ik hou ervan hoe een vierkant stuk papier in een wondermooi en magisch ding kan veranderen.  Ik hou ervan hoe dat magische en wondermooie ding nog steeds een vierkant stuk papier is. Een vierkant stuk materie dat ooit een boom was. En daarvoor een zaadje. Een zaadje kan een papieren vogel worden. Iets kan alles zijn. Iets begint bij het begin en eindigt waar het wil eindigen. En om daar te eindigen moet iets eindeloos vouwen en ontvouwen zonder zichtbaar verschil. Onzichtbaar, en toch misschien wel het meest essentiële onderdeel van ontwikkelen, groeien, bloeien en worden. Vouwen en ontvouwen.

---

a u g u s t

favourites • march

Amsterdam, 25.03.2017

De goudroze zonnestralen die gisterochtend door mijn slaapkamerraam naar binnen sijpelden werden vergezeld door het gezang van tientallen vogels. Vrolijk gekwetter en gefluit dat met de lauwwarme lentebries mijn kamer in danste. Stofdeeltjes zweefden als sterrenstof in het licht, glitterend en glinsterend, drijvend op zonnestralen. Als ik op mijn blote voeten door de achtertuin struin ruik ik bloesem en gras en ergens een vlaag verse broodjes. De aarde krijgt langzaam haar kleur terug en met de aarde fleur ik zelf ook een beetje op. De zon doet me goed. De lente lonkt. Ik kan langzaam weer een beetje ademen. Genieten van de fijne dingen.

---

over januari

De hemel vloog in brand, de vonken spatten in het rond, een gouden gloed hing rond de aarde. Mist en rook hulden de ochtend in een duister jasje, de stilte werd af en toe doorbroken door verdwaald vuurwerk, vroege vogels, nachtbrakers. De tijd kroop voorbij, zoals de tijd dat doet. Ze sluipt en kronkelt en beweegt onafgebroken. Relatief, natuurlijk. Een week, twee, drie. Winterse kou, witte daken, donkere dagen. Soms woog de wereld op mijn schouders, andere dagen leek ik te vliegen, de wereld als een knikker in mijn hand, of juist aan mijn voeten. Het was een rare maand, gouden dagen, al het moois in de wereld zo, zo aanwezig. Sterrenstof in mijn hoofd, mijn gedachten ergens tussen de maan en de zon. Zwevend. En toch ook heel veel onweer in mijn brein, donderslagen en eindeloze regen. Zwemmen tegen de stroom in. Kolken en draaien en eindeloos in de war. Het hoort er allemaal bij, denk ik. Zo is het. Het is wat het is. Januari was wat het was. Ik ben een lijstjesmeisje en dus kon ik het niet laten een paar hoogtepuntjes op een rijtje te zetten. Tussen al het vuurwerk, de gouden regens, waterstromen, regenbuien en vallende sterren in. Mijn lievelings van de eerste maand van een gloednieuw jaar.

---

kortetermijnsgeluk

Toen ik afgelopen zomer een week lang een meditatie-retraite bijwoonde op een idyllische boerderij in het oosten van Nederland vertelde sister Annabel, een boeddhistische monnik die vanuit Plum Village naar Nederland was gekomen om ons te begeleiden, me iets dat me voor altijd bij zal blijven. Ze vertelde dat spullen of succes of geliefd zijn of geld of watvoor bezit dan ook geen mens gelukkig maakt of kan maken. Geluk is compleet onafhankelijk van bezit of externe factoren. Geluk gaat om je lichaam en je geest en rust en balans. Ik wist natuurlijk allang dat geld of een nieuw t-shirt of een stuk chocoladetaart me niet écht gelukkig zouden maken, en ik geef al maanden eindeloze hoeveelheden spullen weg die ik niet (meer) nodig heb - minimalisme is altijd wel iets dat me aangetrokken heeft. 

---

de laatste zomerdagen • favourites

De laatste zomerdagen, dansen door de duinen, feloranje ondergaande zon en gouden licht op onze gezichten. Ik deelde augustus met mooie mensen. Picknicken in het zand, modder tussen onze tenen, zout op onze benen. Zwemmen in de regen en rennen naar de zee. Wandelen onder de sterren en dicht tegen elkaar aan in slaap vallen. Meer woorden heb ik niet nodig. Augustus was fijn - hieronder vind je nog een aantal andere dingen die fijn waren. Plaatjes, die zeggen meer dan woorden.

---

favourites • july

Buiten zweeft de maan boven de donkere contouren van de uitgestorven straat. ’s Nachts zijn zelfs de lelijke rijtjeshuizen van Amsterdam noord mooi. Ik lig in bed met mijn benen omhoog gestrekt, rustend op de vensterbank. Het frisse avondbriesje raakt mijn tenen en doet een koude rilling langs mijn ruggengraat omhoog kruipen. Ik zucht. Door de koptelefoon die ik op heb dreunt de muziek hard, te hard waarschijnlijk, mijn trommelvliezen binnen en eventjes kan ik ademhalen. Weer een maand voorbij, denk ik. De sterren lachen me van bovenaf toe. Ik zie voor me hoe het licht vanuit de eindeloze verte naar de aarde toe reist en besef me dat de sterren die ik zie, misschien al helemaal niet meer bestaan. Dat wat ik nu zie al in het niets is opgegaan. Even grijp ik naar mijn zij, naar mijn 'plakplaatje'. De sterren zijn er altijd, fluister ik zachtjes voor me uit. We zijn maar klein, hier op de aarde. Klein en betekenisloos. Dat klinkt heel deprimerend, maar uiteindelijk is het een enorme geruststelling. Uiteindelijk is het mooi om deel uit te maken van zoiets groots, iets zo onomvatbaars. We zijn allemaal speldenprikjes en de dingen waar we ons zorgen om maken zijn speldenprikjes en de dingen die ons gelukkig maken, die zijn ook speldenprikjes. En over dat laatste, ga ik je vandaag vertellen. Mijn favoriete speldenprikjes van juli. Betekenisloos op een schaal van nul tot universum, maar voor mij belangrijker dan wat dan ook.

---

favourites, may (2)

Vanaf de maan gezien zijn we allemaal even groot. Of beter gezegd: allemaal even klein. Korreltjes zand op een eeuwig uitstrekkend strand. Speldenprikjes. Nu begrijp ik dat dat niet perse een heel bemoedigende gedachte is. De grootsheid van het universum - of alleen al onze planeet kan best overweldigend zijn. Benauwend zelfs. In een omgekeerde situatie, wanneer de allerkleinste, meest banale dingen enorm en allesbepalend lijken, is dat perspectief vanaf zo heel ver weg echter best ontnuchterend. We zijn stipjes op een oneindig oppervlak. Die banaliteiten ook. En volgens mij is niemand ooit gestorven aan een speldenprikje.

De kleinste dingen kunnen een mens uit balans brengen. Doen wankelen. Dan lijkt een korrel zand plots een hele woestijn - onmogelijk te trotseren. Andersom bestaat gelukkig ook: het kleine geluk. De speldenprikjes die geen frons, maar een lach op je gezicht toveren. Afgelopen maand ben ik een heleboel zandkorrels ter grote van de Sahara tegengekomen (helaas), maar gelukkig stond daar ook weer een lading kleine geluksmomentjes tegenover. Zoveel zelfs dat ik niet één, maar twee posts toewijd aan mijn favoriete dingen, momenten, speldenprikjes.

De vorige post vind je hier. Nu deel twee: speldenprikjes.

---

favourites, may

Het is half twaalf 's ochtends en ik staar al drie kwartier naar een leeg Word documentje. Ik schrijf vijf woorden en hamer vervolgens verwoed op m'n backspace. Mijn kat springt op mijn toetsenbord en laat zich door haar poten zakken. 'Miauw,' ze kijkt me uitdagend aan. 'Miauw,' snauw ik terug. 'Prima, jij je zin. Ik ga wel koffie zetten.' Met een zucht schuif ik mijn bureaustoel naar achteren. 'Schrijven,' mompel ik voor me uit. 'Hoe doe je dat ookalweer?' 

» Het is inmiddels een uur later en ik geef het op. Inleidingen schrijven voor posts waarvan de inhoud al blijkt uit de titel is een onmogelijke opgave. Hier zijn een paar dingen die ik leuk vond de afgelopen maand:

---

a few of my favourite things

• 

Met een plof laat ik me op bed vallen. Ik heb mijn lakens net verschoond en ze ruiken naar vanille, zoet en zorgeloos. Ik duw mijn gezicht even in mijn kussen en waan me in een bakkerswinkeltje in Frankrijk. 'Un pain au chocolat, s'il vous plaît.' Het zinnetje danst mijn gedachten binnen, als het meisje dat in mijn dagdroom parmantig en vrolijk over de drempel stapt. Ze bestelt een chocoladebroodje met een stemmetje dat klinkt als zilveren belletjes die in een lentebriesje rinkelen. Ze draagt een purperen strikje van zijde in haar opgestoken haar en kijkt nieuwsgierig uit twee grote, onbevangen ogen. Blauw als de hemel met een donker randje. Ze lacht. 

Ik schrik wakker uit mijn half-slaap, mijn moeder heeft bezoek en beneden klinkt gelach en gekletter van bestek. In gedachten zie ik het meisje en de bakkerswinkel weer voor me, de onbevangenheid in haar blik spookt de rest van de avond nog door mijn hoofd. 'Waarom gaat de wereld steeds zwaarder wegen?' vraag ik me af. 'Waarom dwingen we die hemelsblauwe ogen steeds minder ver te kijken?' Als het avondeten op tafel staat besef ik me pas hoeveel honger ik heb, ik val aan en vergeet mijn overpeinzing. Na het eten kijken we The Sound of Music, ik zing luidkeels mee met Julie Andrews en besluit me niet te schamen. Mijn ogen mogen dan niet zo hemelsblauw zijn als die van het dromenmeisje, maar onbevangen kan ik nog wel kijken. En zijn. 

(Dat stukje heeft helemaal niets te maken met mijn favourite things, maar toen ik die eerste twee regels van dat nummer hoorde - raindrops on roses and whiskers on kittens; bright copper kettles and warm woolen mittens - kon ik niet meer stoppen met schrijven. Ofzo. Hoera voor freewriting. Anyway: hieronder vind je wél mijn favorieten van maart. En april, soortvan.)

---

favourites • januari & februari

•

“My idea being that for the sublime and the beautiful and the interesting, you do not have to look far away. You have to know how to see.” — Hedda Sterne

---

favourites • december

•

'Hé Bas,' Ik tik mijn broertje op zijn schouder. 'Ik wil vanavond pre-cies dezelfde oliebollen als gisteren, die waren zó lekker. Weet jij nog waar we die gekocht hadden?' Bas kijkt me vragend aan. 'Welke oliebollen? We hebben gisteren helemaal geen oliebollen gegeten.' 'Zei ik gisteren?' Vraag ik beduusd. 'Ik bedoelde de oliebollen van vorig jaar - vorig jaar hadden we hele lekkere oliebollen.' Ik onderdruk een lachbui. 'Ik kan ze me herinneren als de dag van gisteren, dat dan weer wel.' Bas haalt zijn schouders op. 'Een oliebol is een oliebol, die van vorig jaar smaakten waarschijnlijk precies hetzelfde als die van het jaar daarvoor.' Eventjes staart hij voor zich uit, diep in gedachten verzonken. Ik knip met mijn vingers voor zijn neus. 'Wakker worden, meneertje ik-ben-de-nuchterheid-zelve!' Bas kijk verschrikt op. 'De tijd is wel echt voorbij gevlogen,' Mompelt hij. 'Tweeduizendzestien, het is me wat.' 'Oh,' Ik grinnik. 'De nuchterheid zelve, maar wél een gezonde dosis sentiment.'

Tweeduizendzestien. Twee. Duizend. Zestien. Was 2015 überhaupt al begonnen? Blijkbaar wel dus. Vandaag is echter nog steeds niet het moment voor sentimenteel gedoe, dat komt in het nieuwe jaar. Nu deel ik mijn allerlaatste favorieten van tweeduizendvijftien. Mijn favoriete nummer, een fijn magazine en de lekkerste koekjes van december. Oh en meer, lees maar!

---

november favourites

Náást sinterklaasgekte en heel veel kerstverlichting brachten de eerste dagen van december vooral kou en winterweer met zich mee. Met veel moeite heb ik me door de storm geworsteld en me neergelegd bij de grijze wolken die genadeloos de zon hebben verzwolgen (vitamin D, get yo ass over here). Gelukkig heb ik nu wel een fijn excuus om ongelimiteerd warme chocolademelk te drinken en in dikke truien gehuld door het leven te gaan. Het liefst zou ik me met m'n poezenbeestjes in een warm hoekje bij de verwarming nestelen en niets doen dan eten, slapen en spinnen. Maargoed, daar heb ik in een volgend leven vast méér dan genoeg tijd voor. Voor nu deel ik graag mijn allerfavorietste winter-survival-benodigdheden - waar ik afgelopen maand natuurlijk al uitgebreid gebruik van heb gemaakt.

---

deze dingen vind ik fijn

•

"Sometimes," said Pooh, "the smallest things take up the most space in your heart."

Begin je je artikeltje nu met een Winnie the Pooh quote Laura? Ja. Dat doe ik. Want ik smelt van Winnie the Pooh én ik hecht heel veel waarde aan kleine dingen. Korte momentjes, dierbare objecten, spontane gebeurtenissen of een lieve opmerking uit het niets: al die kleine dingen zijn een onuitputtelijke bron van dagelijks geluk. Ze hebben de kracht om een glimlach op onze gezichten te toveren die er de rest van de dag niet meer af te krijgen is. Zo'n borrelend en sprankelend gevoel dat je hele mood kan omgooien. Vandaag breng ik een ode aan een aantal van deze kleine dingen. Met niet zo heel veel woorden, maar de plaatjes zeggen genoeg :)

---

favourites • october

Nee. Geen 'things i like things i love' meer. Waarom? Gewoon, omdat ik die titel zat was. Back to basic. Favourites. Van oktober. Want holy shit, het is alweer november en it scares the crap out of me. Kerst 2014 lijkt nog geen week geleden en we zijn alweer bijna een jaar verder. Hoe dan?! Anyhow: door alle Rome-gerelateerde artikeltjes zou ik bijna vergeten normaal blog-materiaal te posten. Gelukkig is bijna niet helemaal: bij deze dus één van mijn allerfavorietste artikeltjes om te schrijven en te maken: mijn favourites van de afgelopen maand. Enjoy!

---

THINGS I LIKE THINGS I LOVE #8

Uh, hoi augustus? Betekent dit dat ik langzaam aan afscheid zal moeten gaan nemen van de vakantie? Ik vrees van wel hè? Wat een afschuwelijk idee...  (Oké, niet aan denken Laura: regenboogjes, roze wolkjes en eenhoorns). Gelukkig hebben we nog een weekje (- in Amsterdam en omstreken in ieder geval) om lekker te relaxen, te genieten van de zon en avonden in de tuin of op het balkon te spenderen met een fris drankje en een goed boek. En laat het nu net zo zijn dat ik een heul goed boek aan het lezen ben én een fris drankje in de koelkast heb staan! Vandaag deel ik een aantal dingen waar we deze laatste week nog héél erg van kunnen genieten. (Daarna barst de hel los.)

---

THINGS I LIKE THINGS I LOVE #7

Ik kan niet vaak genoeg zeggen hoe ongelofelijk blij ik ben met de vakantie en - niet te vergeten - het warme weer. Het is misschien niet iedereens cup of tea, maar ik geniet met volle teugen van de tropische temperaturen. Van mij mag 't nog wel even doorgaan zo. Anyhow: ik heb weer een heleboel toffe dingen verzameld waar ik razend enthousiast over ben en die ik dus graag met de wereld zou willen delen. Helemaal in zomer-vibe deze keer :)

---

THINGS I LIKE THINGS I LOVE #6

Met nog maar één dag te gaan tot de maand juni aanbreekt lijkt het mooie weer eindelijk zijn intrede te gaan maken in ons koude kikkerlandje. De weersverwachtingen voor komende week wisten een brede glimlach op mijn gezicht te toveren, er is namelijk een overdosis vitamine D voorspeld (lees: veel zon) en de temperaturen kunnen oplopen tot boven de 30 graden. Halleluja! Naast het lekkere weer dat er aan zit te komen hebben ook een aantal andere dingen me heel erg enthousiast gemaakt de laatste tijd en dus leek het me het perfecte moment om weer eens een artikeltje te tikken over alles dat ik leuk vind. Deze keer o.a.: een ge-wel-dige hotspot, de lekkerste gebakjes evah en een herontdekt boek!

THINGS I LIKE THINGS I LOVE #5

Ik heb áltijd een notitieboekje in mijn tas zitten waarin ik ideeën voor mijn blog (of andere random ingevingen/grappige quotes) opschrijf. Aan het begin van iedere maand maak ik daar ook een lijstje in met dingen waar ik heel erg enthousiast over ben: mijn favoriete nummer, een geweldig boek of een leuke hotspot bijvoorbeeld. Dat lijstje wordt gedurende maand steeds langer en vervolgens verzamel ik alles in mijn TILTIL posts (dit zijn de posts die ik het állerleukste vind om in elkaar te zetten)! Vandaag alweer nummer v i j f met o.a. de lekkerste taart evah en een heel tof verjaardagscadeautje.