Een dag van frambozen. Dieproze frambozen in een jasje van ijs. Een dag gehuld in wolken, donkere, sluimerende wolken boven de huizen en in mijn hoofd. Alles verzwelgende wolken en verlangen naar de zee. Maandag 11 juli was niet mijn beste dag, al blijkt dat misschien niet uit de beelden die ik filmde. Ik kan het niet altijd, maar zo af en toe lukt het me om de dingen om te draaien. Om de wolken weg te blazen en een klein beetje zonlicht te vangen.
Eergisteren haalde ik mijn camera tevoorschijn en ging ik naar de zee. Het kostte me een hele dag om de moed te verzamelen, maar dat doet er niet toe. Ik stapte op de trein - de verkeerde trein, in eerste instantie - wachtte een uur op een bus en belandde uiteindelijk in Wijk aan Zee. Daar wandelde ik blootsvoets naar het water, wurmde ik me uit mijn broek en rende ik de golven in. Oh, en mijn moeder was in de buurt op bezoek bij een vriend, dus die ging mee. En ja - later rende zij ook de zee in. Daarna aten we goed voedsel en in de auto naar huis voelde ik me beter. Ietsje.
Eergisteren haalde ik mijn camera tevoorschijn en ging ik naar de zee. Het kostte me een hele dag om de moed te verzamelen, maar dat doet er niet toe. Ik stapte op de trein - de verkeerde trein, in eerste instantie - wachtte een uur op een bus en belandde uiteindelijk in Wijk aan Zee. Daar wandelde ik blootsvoets naar het water, wurmde ik me uit mijn broek en rende ik de golven in. Oh, en mijn moeder was in de buurt op bezoek bij een vriend, dus die ging mee. En ja - later rende zij ook de zee in. Daarna aten we goed voedsel en in de auto naar huis voelde ik me beter. Ietsje.
Het was geen extraordinaire dag. Geen confetti en slingers. Maar goed en genoeg in z'n simpliciteit. -En laten we tot slot niet te veel letten op het feit dat ik blijkbaar nog in juni leef (july, I MEANT JULY). Of gillen omdat ik in mijn ondergoed op youtube sta. Én houd in je achterhoofd dat alles op het internet altijd mooier lijkt dan het is. Ik bedoel: ik lijk in deze video niet heel erg moe. Of verdrietig. Ofzo. En aan het einde was ik dat ook niet meer. Maar in de eerste paar beelden wel. Dat zeg ik nu eerlijk omdat ik mezelf veel te vaak spiegel aan oneindig uitbundige, vrolijke online individuen. En met die individuen is niets mis - maar met het idee dat de video's en foto's die ze maken de realiteit weergeven wel. Dat idee probeer ik nu een beetje te doorbreken. Met de waarheid.
•




