Dus. Het is net weekend geweest en op maandagochtend gaat je wekker. Je hebt net een nieuwe ringtone ingesteld omdat je dacht dat "een vrolijker melodietje vast zou helpen met wakker worden" Nog geen zeven milliseconden nadat je je beseft dat dat onbewoonde eiland en die azuurblauwe oceaan een droom waren wil je je telefoon én "walkin on sunshine" (tip: níét als wekker instellen) echter heel hard tegen de muur smijten. En nooit meer terug zien. Of horen. Drie koppen koffie en een hele chagrijnige ochtend later zit je op de fiets en trap je je benen uit je lijf omdat je te laat van huis bent gegaan. De rest van de dag (de hele week trouwens) heb je het gevoel dat je de bus van kwart voor twee moet halen terwijl het eigenlijk al half drie is. I FEEL YOU. Of nee: I felt you. Tot ik de strijd aan ging met stress en er achter kwam dat stress best makkelijk te verslaan is. Stress is zwak. En jij bent sterk. Oh én: ik heb het recept voor een mindfulle (werk)week. En jij nu ook. You're welcome.
Tuesday, September 20
Thursday, July 7
5 ways of being mindful
Mijn vingers om mijn pen geklemd, eindeloze aarzeling. Grijpend zoeken, rijken naar rondzwevende flarden, hersenspinsels. Krassen en scheuren, opgefrommeld in de prullenmand. Duizend en een woorden, weggegooid. Zo ging het ongeveer. Tot ik besloot te stoppen met verschuilen. Gewoon een keertje eerlijk en oprecht te zijn. Echt. Oké? Oké.
Nadat ik op mijn twaalfde vijf weken aan mijn bed gekluisterd in een ziekenhuis had gelegen kon ik niet terug naar huis. Ik was nog ziek, al was mijn lichaam beter. Of beterend, in ieder geval. De vijf maanden die volgden leefde ik in een kamertje met groene muren en een groot, geel stapelbed. Witte dekens en een dromenvanger voor het raam. Ik praatte soms. Soms niet. Over wat ik voelde, of juist niet voelde. Wat me dwars zat. 'Accepteren,' zeiden ze me. 'Loslaten.' Ik geloofde ze niet. De storm in mijn hoofd was pas net begonnen en woei de golven van mijn gedachtenzee hoger en hoger tot ze overstroomde en het zoute water langs mijn wangen naar beneden liep.
Nadat ik op mijn twaalfde vijf weken aan mijn bed gekluisterd in een ziekenhuis had gelegen kon ik niet terug naar huis. Ik was nog ziek, al was mijn lichaam beter. Of beterend, in ieder geval. De vijf maanden die volgden leefde ik in een kamertje met groene muren en een groot, geel stapelbed. Witte dekens en een dromenvanger voor het raam. Ik praatte soms. Soms niet. Over wat ik voelde, of juist niet voelde. Wat me dwars zat. 'Accepteren,' zeiden ze me. 'Loslaten.' Ik geloofde ze niet. De storm in mijn hoofd was pas net begonnen en woei de golven van mijn gedachtenzee hoger en hoger tot ze overstroomde en het zoute water langs mijn wangen naar beneden liep.
Sunday, March 23
Personal | Mijn week in foto's
Hi there!
Het is eindelijk zondag; over het algemeen een heerlijke en ontspannen dag. Je doet wat ditjes en datjes, je hebt een afspraakje of doet wat klusjes. Lekker rustig en overzichtelijk. Daar ga ik vandaag dan ook heel erg van genieten. Afgelopen week heb ik heel veel gefotografeerd, gewoon om wat dingen uit te proberen en om meer mooie herinneringen of beelden vast te leggen. Aan de hand van deze foto's kijk ik terug op afgelopen week. Kijk je mee?
![]() |
| Een pagina uit 'Peter Pan'. Tweedehands gekocht, hele oude versie maar in supermooie staat. |
Thursday, March 20
Beauty | Daily Essentials
Hi there!
Make-up looks voor feestjes of bepaalde gelegenheden zijn natuurlijk superleuk, maar eigenlijk is het ook best handig om wat meer te weten te komen over dagelijks gebruik van make-up. Voor iedereen verschilt de dagelijkse basis natuurlijk, het is maar net waar jij je comfortabel of zeker bij voelt. Vandaag deel ik mijn eigen daily essentials. Misschien heb je er wel wat aan, of vind je het gewoon leuk om te zien welke producten ik dagelijks gebruik en wat ik van deze producten vind. Nieuwsgierig? Lees dan zeker even verder.
Friday, March 14
Uitstellen?!
Hi there,
Ik had me gisteravond voorgenomen om op tijd te beginnen met leren, alles af te maken, vroeg te gaan slapen en een artikel te schrijven. Vele koekjes, een enorm stuk chocolade, een kop koffie, twee afspeellijsten en een hoop stress later was ik helaas nog nergens aan begonnen (ik ben een beetje ziek, dus ergens is het wel begrijpelijk). Toch is dit een spiraaltje waar ik helaas (iets te) vaak in terecht kom. Maar ik heb tips! Ik gebruik ze alleen niet vaak genoeg... Voor jullie (en mijzelf) zet ik ze vandaag op een rijtje.
Ik had me gisteravond voorgenomen om op tijd te beginnen met leren, alles af te maken, vroeg te gaan slapen en een artikel te schrijven. Vele koekjes, een enorm stuk chocolade, een kop koffie, twee afspeellijsten en een hoop stress later was ik helaas nog nergens aan begonnen (ik ben een beetje ziek, dus ergens is het wel begrijpelijk). Toch is dit een spiraaltje waar ik helaas (iets te) vaak in terecht kom. Maar ik heb tips! Ik gebruik ze alleen niet vaak genoeg... Voor jullie (en mijzelf) zet ik ze vandaag op een rijtje.
Tuesday, March 4
Storytellers #1
Hi there!
Zoals ik in mijn eerste post vertelde, houd ik mijn hele leven al van schrijven. Ik heb echter afwisselende fases waarin ik veel, of juist helemaal niet schrijf. Ik vind dit best jammer, vooral omdat de periodes dat ik niet schrijf steeds langer worden en ik dus steeds minder op papier zet. Daarom leek het me een leuk idee om wekelijks hier een stukje te posten. Dit kan een volledig verhaal zijn, maar ook gewoon een stukje dat zomaar in me op komt of een soort column. (Ik vind dit best eng omdat ik eigenlijk nooit laat lezen wat ik schrijf). Ik hoop heel erg dat jullie het leuk vinden om mijn stukjes te lezen, en daarnaast dat ik hierdoor zelf weer meer ga schrijven. Ik heb er namelijk wel echt heel veel plezier in, en het helpt vaak ook om mijn hoofd leeg te maken en alles weer op een rijtje te krijgen als ik veel stress heb (dat komt vaak voor, oeps).
Zoals ik in mijn eerste post vertelde, houd ik mijn hele leven al van schrijven. Ik heb echter afwisselende fases waarin ik veel, of juist helemaal niet schrijf. Ik vind dit best jammer, vooral omdat de periodes dat ik niet schrijf steeds langer worden en ik dus steeds minder op papier zet. Daarom leek het me een leuk idee om wekelijks hier een stukje te posten. Dit kan een volledig verhaal zijn, maar ook gewoon een stukje dat zomaar in me op komt of een soort column. (Ik vind dit best eng omdat ik eigenlijk nooit laat lezen wat ik schrijf). Ik hoop heel erg dat jullie het leuk vinden om mijn stukjes te lezen, en daarnaast dat ik hierdoor zelf weer meer ga schrijven. Ik heb er namelijk wel echt heel veel plezier in, en het helpt vaak ook om mijn hoofd leeg te maken en alles weer op een rijtje te krijgen als ik veel stress heb (dat komt vaak voor, oeps).
![]() |
| Bron: http://lyricalsycamore.tumblr.com |




